จุดนี้เหมาะสำหรับการพักผ่อน... ลองสังเกตและมองดูไปข้างหน้าที่ไกลๆคุณผู้ชมเห็นรูปร่างอะไรที่เหมือนหอเก็บน้ำสีขาวหรือไม่จุดด่างๆสีขาวค่อนไปทางซ้ายมือนั่นแหละเป็นสถานที่ที่เก็บเสบียงของทหารญี่ปุ่นพ้นเทือกเขาเทือกนี้ไปอีก 47 กิโลเมตรก็ถึงฝั่งประเทศพม่าแล้วท่านคิดว่าที่นี่สวยงามหรือไม่ความสวยงามของที่นี่เป็นที่ที่เชลยผู้ทุกข์ยากหลายนายใช้เป็นที่ปลอบขวัญบรรเทาความทุกข์ลำเค็ญที่เขาได้รับระหว่างถูกจับเป็นเชลยสงครามมาก่อน

ในสมุดบันทึกลงวันที่ 4 เมษายนพ.ศ. 2486

ท่านเวียรี่ดันลอปบันทึกไว้ว่าในช่วงเช้าและเย็นของวันแสงตะวันส่องแสงจนสวยบาดใจโดยเฉพาะช่วงสิบห้านาทีก่อนพระอาทิตย์ตกดินขณะนั้นท้องฟ้าส่องประกายลำแสงเป็นสีแดงเข้มแตะเฉียดยอดไม้ตัดกับพื้นสีฟ้าอ่อนของท้องฟ้าสีสันตอนนั้นช่างสวยงามให้ชีวิตชีวาเสียนี่กระไร

คุณทอมอูเรนปฏิญาณว่าจะขอกลับมาดูความสวยงามนี้อีกแต่ภายใต้สถานการณ์ที่แตกต่างจากการเป็นเชลย

คุณทอมเล่าว่า

                “หากจะให้ผมพูดเกี่ยวกับป่าแห่งนี้บนยอดเขา

                พวกเขาเคยมีโรงตีเหล็กที่ซึ่งเขาทำสว่านเจาะเหล็กกล้า

                และผมก็จะเดินเข้าไปนั่งบนถังเหล็กขนาด 44 แกลลอน

                และก็จุ่มเท้าของผมลงไปในน้ำผมจะมองออกไปข้างนอก

                ลึกเข้าไปในป่าและแม่น้ำที่คดเคี้ยวและผมก็ครุ่นคิดว่า

                นี่แหละคือสวรรค์บนดิน

                ผมยังคิดต่อไปว่าผมต้องกลับมาดูที่นี่อีกให้ได้หลังจากสงครามเลิกไปแล้ว

                เพราะว่าผมประทับใจกับป่าแห่งนี้มากเลยทีเดียว

                และตอนที่ผมกลับมาในปี พ.. 2530 คุณทราบไหมครับ

                ที่นั่นเหลือแค่ต้นไม้ต้นเดียวไม่มีต้นสักเหลืออยู่อีกเลย

                มีแต่ต้นไผ่เต็มไปหมดไม่มีต้นไม้เนื้อแข็งเลยสักต้นเดียว

                พวกเขาทำลายป่านี้จดสิ้นซากเลย”

คุณเรย์พาร์คินเชื่อว่าความสวยงามของธรรมชาติรอบๆตัวเขาทำให้เขารู้สึกว่าชีวิตไม่ได้แร้นแค้นมากแม้ว่าขณะนั้นเขาต้องขาดอาหารและความสุขสบายส่วนตัวก็ตามเขาบันทึกไว้ว่าที่นั่นมีอะไรที่น่าพิสมัยมากแม้ผมจะอยู่ในสภาพเช่นนั้นยังมีสิ่งที่ทำให้ใจผมเข้มแข็งได้นี่คงจะเป็นกรรมดีที่มาหักล้างกับความชั่วร้ายที่ชีวิตผมกำลังเผชิญอยู่และให้ความสมดุลแก่ชีวิตผมกระมัง

คุณพาร์คินมีความสนใจในดอกไม้ป่าเป็นพิเศษเขาวาดรูปดอกบัวตูมและกลุ่มดอกกล้วยไม้อยู่เป็นประจำเขายังชื่นชมกับผีเสื้อพันธุ์ต่างๆที่บินลอยเป็นลูกโซ่สีสันเขาเขียนเกี่ยวกับภูเขาสีครามว่าเขาได้เห็นกลุ่มนกเป็ดน้ำบินข้ามขอบฟ้าในขณะที่เขากำลังเพลิดเพลินกับทะเลหมอกตอนพระอาทิตย์ตกดินนั้นเขาตั้งคำถามในใจว่าจะมีวิญญาณมาหลอกมาหลอนป่าแห่งนี้ในอนาคตหรือไม่

เราจะเดินทางต่อไปยังจุดรับฟังข้อมูลจุดที่ 12 เราจะเสนอข้อมูลเรื่องการขุดเจาะด้วยแฮมเมอร์แอนด์แท๊บขอให้ท่านผู้ชมดูแผนผังแล้วตัดสินใจว่าจะต้องการไปพบเราที่นั่นหรือไม่ถ้าไม่ต้องการท่านสามารถฟังเรื่องราวของสามสถานีข้างหน้าตอนท่านเดินย้อนกลับผ่านบริเวณช่องไฟนรกได้เช่นเดียวกัน

 

Go to top
Template by JoomlaShine